Wijndieven

Nee, het valt verdraaid niet mee om je hand op de knip te houden. Dit is te verleidelijk. De hele entourage schreeuwt frivool: trek je portemonnee. Het zonnetje schijnt, de dagen lengen, de sfeer op de weekmarkt is uitgelaten. In de ogen van de bevallige verkoopster is het lente, net als in de ogen van de tandartsassistente.

 

IJsheiligen of wijndieven

Maar pas op! Begeef je niet op één nacht ijs! De heilige Mamertus, Pancratius en Servatius staan grijnzend aan de poort, met ijskristallen in hun baard en snor. En wie heeft niet gehoord van deze oude volkswijsheid? ‘Voor nachtvorst zijt gij niet beschermd, totdat Servatius zich ontfermt.’ De naamdag van hekkensluiter Servatius, de eerste bisschop van Nederland en patroon van Maastricht, valt op 13 mei. Dan pas mogen we los.

In Frankrijk staan de illustere ijsheiligen bekend als de ‘wijndieven’. Rond hun naamdagen beginnen de sensibele knoppen van de wijnstok te zwellen. Nachtvorst kan voor aanzienlijke schade zorgen. De wijnboer zal niet rustig slapen eer het kille verzet tegen de lente van Mamertus, Pancratius en Servatius in de knop gebroken is.

Kent Sint-Servatius zijn plaats?

Intussen stralen de kleuren van de petunia’s, goudsbloemen, Afrikaantjes, Oost-Indische kers en jonge geraniums ons tegemoet. Het geld brandt ons in de zak. En ach, wat kan het ons schelen. We kopen een kist viooltjes, voor op het terras. Violen kunnen een stootje hebben. En met de opwarming van de aarde zal Sint-Servatius zo onderhand wel een toontje lager zingen. We spoeden ons huiswaarts en kijken de komende maand niet naar de weerberichten.