Een aanstootgevende tekst

Bladerend door mijn fictieve Franstalige platencollectie, opgeslagen in mijn bovenkamer, beland ik bij Milord. Je weet wel, dat beroemde chanson van Édith Piaf. Een ‘meisje van de haven’ biedt troost en plezier aan een heer van stand. De woorden vloeiden in 1959 uit de pen van de toen nog onbekende Georges Moustaki. Piaf had een korte affaire met de veel jongere dichter/zanger. Zijn toekomst zag er onder de vleugels van ‘de kleine mus’ meteen een stuk rooskleuriger uit. In Nederland werd Milord uitgevoerd door Corry Brokken. Dat werd haar niet door iedereen in dank afgenomen.

Een aanstootgevende tekst

Net als toen

De man met de zeis sloeg in 2016 spijkerhard toe in de muziekwereld. Onder alle grote namen die ons collectief deden wenen, ging één naam wat verloren. Corry Brokken. Ze kijkt ons glimlachend aan vanaf haar platenhoes. En het eerste wat ik denk, is: wat een tutje. Maar dat was ze allerminst. Corry Brokken, geboren in 1932, was de eerste Nederlandse die het Eurovisiesongfestival won. Dat was in 1957. Ik zong mee vanuit mijn wieg. Het liedje heette Net als toen. De tekst was van Willy van Hemert (1912-1993).

Zit niet zo suf met die eeuwige krant, gaap niet van slaap of verveling

Ik ben toch je vrouw en ik eet uit je hand, maar ik eet niet van de bedeling

Achter de gordijnen

Iets later maakte tv-producent en tekstschrijver Van Hemert een Nederlandse vertaling van Milord. Corry Brokken nam het lied op. Waar Piaf in Frankrijk louter lof oogstte, kreeg Corry Brokken in fatsoenlijk Nederland de wind van voren. Zingen over een hoertje? Dat deed je niet in die tijd. Men struikelde vooral over deze ene ‘pikante’ zin: Kom dan bij mij Milord, dan sluit ik  de gordijnen…

In 1960 zou Corry Brokken het lied op de vaderlandse televisie vertolken in een speciaal herdenkingsprogramma op 5 mei. De dames en heren van de NCRV staken daar een stokje voor. Die hadden een ander visioen bij het begrip vrijheid. Het werd een heuse rel. Heren van stand als Luns, Toxopeus en Cals, allemaal van katholieke of gereformeerde huize en verzameld in het kabinet De Quay, waren het hartstochtelijk eens met hun broeders en zusters van de omroep. De eerste winnares van het Eurovisiesongfestival werd genadeloos uit het programma geschrapt. Om deze tekst:

Jij kent me niet, milord, ik ben een stukje straat

Dat als het donker wordt de vensters open laat

En als je eenzaam wordt, moe van het gelukkig zijn

Kom dat bij mij milord, dan sluit ik het gordijn

Wat je zegt. Een aanstootgevende tekst. Foei.

En dan zijn er mensen die verzuchten dat vroeger alles beter was.