De zwanen van Mortemart

Ik woon niet meer in Nederland. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dus volg ik het nieuws rond het politieke gekrakeel op de voet. En denk ik terug aan de zwanen van Mortemart.

Zwanen in Montemart

 

Bij Franse presidentsverkiezingen die ik vanaf de zijlijn meemaakte, vroeg ik me af: wat doe ik als het ‘Nationale Front’ aan de macht komt? Dat was niet ondenkbaar. En dat is het nog steeds niet. Ook die beweging doet zich al jaren milder voor. De dochter van de oprichter trok een schapenvacht aan door de partijnaam om te dopen in ‘Nationaal Verbond’. Klinkt gezelliger. Ook deze beweging maakt ons wijs dat alles weer wordt zoals het vroeger was – beter, is het idee – als we vluchtelingen en asielzoekers de woestijn in of terug de zee op sturen.

Should I stay or should I go. Dat vroeg ik me steeds af als ‘de dochter van‘ een gooi deed naar het hoogste ambt in Frankrijk. Blijven of remigreren. Dat laatste is nu geen optie meer. Nooit van mijn leven durfde ik ook maar te bevroeden dat ‘mijn Nederland’ Frankrijk rechts zou inhalen. Kwam niet bij me op. Wat me extra choqueert: dat een PvdA-querulant de weg plaveit naar een regeringsverband waar rechts tot en met extreemrechts de vingers bij aflikt. ‘Als het land roept, moet je goede redenen hebben om nee te zeggen’.

Mijmeringen in Mortemart

Jaren geleden stond ik eens te mijmeren bij de aanblik van twee tienermeiden en hun moeder. Ze voerden een witte en zwarte zwaan stukjes stokbrood. Dat was in het charmante marktstadje Mortemart in de Haute-Vienne, niet ver van huis. Voor mij dan. Ik dacht: zal maman er net zo ontspannen bijstaan als een der dochters laat weten verliefd te zijn op een lelijke eendje uit Algerije, Marokko of Senegal? Als ze zegt: ‘Mam, ik ga een hoofddoek dragen…’? Eén op de vijf Fransen stemde toen al op de wolvin in schaapskleren. Momenteel staat de Franse wolvin zorgelijk hoog in de peilingen. Gaat Frankrijk de kant van Nederland op?

Aldus tobbend stond ik naar die meisjes te gluren. Gelukkig was mijn vrouw erbij. Daardoor was de situatie niet verdacht. De witte en zwarte zwaan maken nog steeds hun liefdesrondjes in de slotgracht van het kasteel van de graven van Mortemart. Zorgeloos. Zij doen niet aan politiek.