Brief aan de Koning

Majesteit,

Trekt u zich alstublieft niets aan van dat geouwehoer rond de onderhoudskosten van de Groene Draeck. Trekt u, als u straks aanzit aan één van de talrijke Franse zes gangen staatsdiners en een mals stukje foie gras weg prikt, liever een lange neus naar die oer-Hollandse azijnzeikers die van een zikamug een onder de Koninklijke Jacht bezweken olifant maken. Hoeveel coulanter gaat men in Frankrijk niet om met zijn Grote Mannen?

Toen voormalig president François Mitterand, die er net als uw grootvader een trits maîtresses op nahield, door het journaille werd gewezen op zijn buitenechtelijke dochter, zei hij laconiek: ‘Et alors?’ Dat betekent zoiets als ‘Ja, en?’ en dit volstond om de storm te doen luwen. Mochten de Nederlandse persmuskieten proberen uw immer goede humeur tijdens uw staatsbezoek aan de Republiek Frankrijk te vergallen door de onderhoudskosten van het fraai gelakte bootje dat uw klootjesvolk nota bene zelf aan uw Moeder ten geschenke gaf op te rakelen, attaqueer de vraag dan op zijn Frans. U zegt, met een vette knipoog naar de heer Hollande: ‘Et alors?’ Dat schept een band en u bent meteen van het gesodemieter af.

Vervelend te horen dat uw dochter tijdens het skiën een bovenbeen gebroken heeft. Ik wens u sterkte en haar namens alle Nederlanders in Frankrijk beterschap. Uw familie is, geloof ik, überhaupt niet erg fortuinlijk op of nabij de skipiste. Vergeef me mijn vrijpostigheid, maar wellicht dient u eens na te denken over een andere vorm van vakantievertier – veiliger en minder zichtbaar.

Kasteel in de Creuse

Dit markante optrekje bijvoorbeeld, Uwe Majesteit, heeft een vraagprijs van 1,5 miljoen, wat overeenkomt met de jaarlijkse onderhoudskosten van uw Moeders Groene Draeck

 

Ik beveel u oprecht de Creuse aan, in Midden-Frankrijk. Voor slechts enkele miljoenen koopt u hier een aardig kasteel met een aanzienlijk lapje grond. Het is er aanvankelijk misschien tochtig en kil, maar voor isolatiewerkzaamheden en duurzaam gestookte verwarmingsfaciliteiten zijn mooie subsidies in de wacht te slepen. Vertrouw voor de uit te voeren werkzaamheden niet op de Franse ‘artisans’. Die komen niet of maken er een potje van. Dat is algemeen bekend onder Nederlanders in Frankrijk. Neem uw eigen materialen mee en schakel landgenoten in, die hier een boterham proberen te verdienen. Let er wel op dat ze netjes staan ingeschreven, want anders loopt u uw subsidie mis.

De beveiliging van uw kasteel in de Creuse kan geen probleem zijn. De heer Jacques Chirac, eveneens een voormalig ‘Chef d’État’, bezit een privé-kasteel in de Corrèze, hier vlakbij, dat wordt bewaakt door een dappere Jan Soldaat die hiertoe woont in een kleine cabine, net buiten de poort. Ik heb hem kort gesproken. Hij doet dit werk al tien jaar en zag in het kasteel nooit enig leven. Indien gewenst, leg ik voor u de juiste contacten.

De Creuse is een mooie en stille streek met fijne heuvellandschappen en veel snelstromende rivieren. De jacht is hier populair. Dat zal u aanspreken. Ook worden in diverse dorpen ambachtelijke biertjes gebrouwen. Met een beetje winter kunt u met uw gezin in de hoger gelegen delen van de Creuse langlaufen, wat veel veiliger is dan skiën. U hoeft zich hier geen moment te vervelen!

U zult merken dat de inwoners van de Creuse vriendelijke, gastvrije en bescheiden mensen zijn. De meesten van hen zijn de 80 gepasseerd en leven van een minimale maandelijkse staatstoeslag, net als een gestaag groeiend aantal van uw onderdanen in het Koninkrijk der Nederlanden. Het verschil is: hier zeurt of klaagt men niet. Hier in Frankrijk is het vooral de goed betaalde, bevoorrechte werkende klasse die klaagt en zeurt en bij het minste of geringste het werk frustreert, blokkades opwerpt of vliegvelden lam legt, zoals de crewleden van Air France die het verknoeien voor de collega’s van uw Koninklijke Luchtvaart Maatschappij.

Nog een voordeel van een kasteeltje in de Creuse: hier is geen vliegveld. Vanaf Vierzon rijdt u hier per dienstauto heen over een voortreffelijke tolvrije snelweg, aangelegd door de eerder genoemde heer Chirac, die zich daardoor sneller van Parijs naar zijn privé-eigendom in de Corrèze  kon verplaatsen. En andersom, natuurlijk. Over het onderhoud van uw toekomstige vakantiedomein in de Creuse hoeft u niet in te zitten. Daarover is met de heer M. Rutte, premier van uw Koninkrijk, vast een deugdelijke deal te maken. Voor 1,5 miljoen euro per jaar stel ik mij graag aan hem en Uwe Majesteit beschikbaar.

Ik wens u op 10 en 11 maart een majesteitelijk verblijf in La Douce France. Ik weet dat er een bijeenkomst plaatsvindt met exclusief genodigden van Nederlandse komaf die wonen en werken in Frankrijk en een of andere positie bekleden in het verenigings- of bedrijfsleven. Mocht u hen toespreken, dan leen ik u graag een grapje dat ik dikwijls gebruik en dat bij Fransen altijd in goede aarde valt. U begint uw speech als volgt: ‘Brave mensen, vroeger betaalde u belasting in Hollande, tegenwoordig áán Hollande. Als dat zo doorgaat, houden wij, Willem Alexander der Nederlanden en mijn ‘Maman’ , geen rooie cent over voor onze Groene Draeck!”

Tot slot, Uwe Majesteit, heb ik een klein verzoek: mocht er nog plaats zijn in de Koninklijke Fokker, die u ongetwijfeld zelf bestuurt, wilt u voor mij dan 1,5 kilo gemengde zachte drop, tien blikken Hollandse bruine bonen, en een paar zakjes Nederwiet meebrengen? Hier is alles te krijgen, maar dat niet.

Hoogachtend de Uwe,

Ton Hilderink | Teksten uit Frankrijk