Artikelen van Ton Hilderink

Ik zag het licht in Bourganeuf

Kerstmis? Een hoop gedoe. Hopeloos sentimenteel vooral. Vanwege een oud sprookje vallen we elkaar massaal in de armen. En dan weer gauw over tot de harde orde van de dag. Ik kan er niets aan doen. Maar ik heb dubbele gevoelens bij het ‘feest van het licht’.   Neem de kerst-reclamespotjes op tv. Tranentrekkers. Een […]

De zwanen van Mortemart

Ik woon niet meer in Nederland. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dus volg ik het nieuws rond het politieke gekrakeel op de voet. En denk ik terug aan de zwanen van Mortemart.   Bij Franse presidentsverkiezingen die ik vanaf de zijlijn meemaakte, vroeg ik me af: wat doe ik als het […]

Koetjes en kalfjes in de Creuse

Tijdens mijn dagelijkse dorpsronde kom ik een loopstal tegen. Dikwijls maakte ik hier een praatje met Alain, de boer van ons dorp. Als gevolg van een gruwelijk ongeval is dat verleden tijd. Zijn zoon die het boerenbedrijf voortzet, is te schuw voor een praatje. Bovendien is hij steevast gehaast. Daarom praat ik tegenwoordig met de […]

Onze boer

Wijlen Martin Bril schreef het al. Iedere Nederlander met een huis in Frankrijk heeft zijn eigen boer. Die wordt in sterke verhalen over het land van kazen, wijn en knoflook steevast aangeduid als onze boer. Ik vorm daar geen uitzondering op. Onze boer heet Alain. Liever gezegd: zo heette hij. Want sinds kort bezit God […]

Weg in de Creuse

Iedereen moet weg. We nemen kilometers file voor lief, want we willen weg. We hebben maling aan het virus, we moeten weg. Vakantie is religie. Dat laten we ons niet afnemen. ‘Ze’ pakken al zoveel van ons af, toch? Op zwarte zaterdag maak ik mijn doordeweekse wandeling. Drie traptreden de veranda af, naar links, de […]

Een uitzichtloze vakantievilla in de Creuse

Wat waren ze aimabel, Nathalie en Jean-Luc! Niets was ze teveel. Maar het wilde niet zomeren met hun vakantievilla in de Creuse. En van vriendelijkheid alleen, aangevuld met een paar verdwaalde toeristen, wat wij toch min of meer waren tijdens onze meerdaagse voettocht in 2001, kan een mens niet leven. “Excuus, excuus, excuus, sorry, het […]

Op hete kolen naar Toulx-Sainte-Croix

Als we de berg naar Golgotha beklimmen, op weg naar Toulx-Sainte-Croix, zakt me de moed in mijn betonnen schoenen. In het gezin waarin ik driehonderd jaar geleden opgroeide, ver voor corona, hielden we meer van wandelen met de auto. Wat gaat het worden? Houd ik vol of wacht ik in de verdorde berm tot ik een […]

Wachten op Klaas Vaak in het klooster van Bétête

Wandelen leidt soms tot opmerkelijke inzichten. Raak je eenmaal in een cadans, dan volgen je bedenksels hun eigen weg en vervliegt je tijdsbesef. Het voelt als de flow die ik vaak ervaar als ik me verlies in het tikken van een verhaal. Bij aankomst  in het sobere klooster van Bétête moest ik sterk denken aan een croque […]